![]() |
|
Spaces home NaschyPhotosProfileFriendsMore ![]() | ![]() |
แอบเที่ยวบ้านเค้าบ่อยๆ แบบไม่ให้รู้ตัว
มีแต่เรื่องหนัง หนัง
|
Naschyโมเมนต์เหงาๆ ของคนเฝ้าสเปซ
7/2/2008 ลูปเดิมฝนตก
ถึงเทศกาลฝนตกอีกแล้ว
อยากจะชิลล์ๆอยู่บ้าน
เอาเท้าตากฝน
ไม่ใช่อยู่บนหลังมอไซค์
แล้วเอาตัวตากฝน
มันเปียก หนาวและน่าหงุดหงุด
ฝนตกตอนเย็นๆ
เหมือนจะเหงา แต่ก็เปล่า
แค่แปลกๆ
รู้สึกแปลกๆ และตั้งคำถาม
ทำไม ทำไม และทำไม
ทำไมแกขี้เกียจ
ทำไมแกเอาแต่คิด แต่ไม่เคยทำ
ทำไมแกอยู่ไปวันๆ
ทำไมไม่ทำอะไรดีๆบ้าง
อยู่ไปวันๆ
แม่งเป็นเรื่องจริงที่โหดร้าย
ชั้นใช้ชีวิตอยู่ไปวันๆจริงๆด้วย
ไม่มีอะไรแปลกใหม่
ไม่เคยทำอะไรแปลกใหม่
ไม่เคยไปที่ใหม่
ไม่เจอคนใหม่ๆ
ตื่นเช้า นั่งแท็กซี่ ไปทำงาน
ทั้งๆที่ตั้งใจว่าจะเลิกนั่งรถแท็กซี่แล้ว
ทำได้แต่ไม่ทำ
กินชาเนสตอนเช้า เข้าพันทิปตอนสาย
เช็กเมล์ ทำงาน
นั่งคิดว่าจะกินอะไรตอนกลางวัน
ง่วง ท่องเว็บ ทำงาน กินหนม เดินเล่น
แอบอู้ คิดว่าจะไปไหนตอนเย็น
แล้วก็ไม่ได้ไปไหน มีแต่ที่เดิมๆ
ไปเซนทรัล พารากอน เวิร์ลเทรด อนุเสาวรีย์
กินข้าว ดูหนัง ซื้อการ์ตูน เล่นฟิตเนส
กลับบ้าน
ดูหนัง เล่นเน็ท
นอน
มันน่าเบื่อเนอะ
ชีวิตมีแค่นี้ทุกวันเลย
ลูปเดิมๆ ซ้ำเรื่องราวเดิมๆ
น่าเบื่อเป็นบ้า
ปล. เบื่ออ่ะ อยากทำไรใหม่ๆ แต่ไม่รู้จะทำอะไร
ปล2. จนอ่ะ อยากทำจ็อบ แต่พอมีจ็อบก็ดันไม่ทำ
ปล3. ใครชวนไปเที่ยวหน่อย ไปที่แปลกๆ ที่ไม่ใช่เดินห้าง ได้ไหม
ปล4. ฝนตกนี่ใครๆก็กลับมา everybody has stucked in my life.
ปล5. สุขสันต์วันเกิดอีโอ๊ต ผู้ซึ่งทำให้เราผิดหวังวันนี้และส่งเสริมให้มันน่าเบื่อยิ่งขึ้นไปอีก
ชั้นควรจะได้ไปเที่ยวสิวันนี้น่ะ
5/30/2008 วันฝนตก สี่ทุ่มครึ่งและไอ้คุณแท็กซี่เจ็ตตาม่องเอ๊ยยยยยย
สถานการณ์
: วันฝนตก
: สี่ทุ่มครึ่ง
: หน้าพารากอน
: แท็กซี่ครึ่งร้อย
: ตัวฉันพร้อมคนอีกร้อยกว่า
ไอ้คุณแท็กซี่
วันฝนตกอย่างนี้ คุณจะไปไหนกันไม่ทราบ
ไม่เห็นไปซักที่
ปู่เจ้า ราม รัชดา วิภาวดี คลองสาน
ไม่ไป
ไม่ไปซักคัน
ครึ่งร้อยที่ผ่านมา ไม่มีคันไหนไปซักที่
พี่ไปไหนกันได้มั่งครับ
ฮึ
..
..
อยากทราบจริง
จะให้เรียกพารากอนไปมาบุญครองรึไงฟะ
ไอ้บ้า
ไอ้เจ็ตตาม่อง
ไอ้โจสึเกะ
ไอ้คุณแท็กซี่เอ๊ย
สถานการณ์
: วันฝนตก
: ห้าทุ่มสิบ
: หน้าพารากอน
: แท็กซี่สีชมพู
: ตัวฉันกับมันไอ้คุณคนขับ
พี่ยามออดอ้อนแท็กซี่คันนึงให้ไปบ้านฉันได้
โอเค ในที่สุดก็ได้ไป
ปิดประตูปุ๊บ แท็กซี่กลับรถ
นึกในใจกลับรถทำไม ทางนั้นมันติด
เลี้ยวโค้งตรงมาบุญครอง
ไอ้คุณแท็กซี่บอกว่า
"น้องแก๊สพี่จะหมด ลงตรงนี้ละกัน พี่ไม่คิดตังค์หรอก"
เสียงแบบ โอ้เซอร์ไพรส พี่ไม่คิดเลยว่าแก๊สจะหมด
ไอ้เจ็ทโด้ ไอ้เวง ไอ้บ้า ไอ้....#@$#%&
โค้งตรงหน้าหอศิลป์
มืดๆ แฉะๆ ฝนตกๆ ฉันก็น่ารักไม่หยอก ไอ้บ้าเอ๊ยยยย
เรียกรถก็ยาก
หลอกกันนี่หว่า ไอ้แท็กซี่ใจร้าย ไอ้....#@$#%&
สุดท้ายก็ถึงบ้านตอนเที่ยงคืนพอดี
ปล. คุณยามพารากอนตรงที่รอแท็กซี่นี่ใจมากๆ
ห้างปิดแล้วแต่ลูกค้าที่ต่อแถวไม่หมด แกก็ยังอยู่เรียกรถให้
ปล2. แท็กซี่เห็นแก่ตัวในเมืองไทยมันเยอะชะมัด จอดขวางทางออกกันดื้อๆ
ขยับก็ไม่ขยับ คันหลังก็ออกไม่ได้ แล้วผู้โดยสารเยอะแยะก็ไม่รับ ไอ้บ้าเอ๊ยยยยย
ปล3. ท้อใจ เป็นหวัดหายแล้ว ตอนนี้เป็นสิวแทน
5/3/2008 ฝนโปรย แสงไฟ วูบไหว เจ้าหนอนน้อยสิบเก้านาฬิกา
ขบวนรถไฟฟ้ามุ่งหน้าสู่อนุเสาวรีย์
ยืนเกาะเสาอยู่ริมประตู
ข้างนอกฝนเริ่มตั้งเค้า
อย่าเพิ่งตกนะเฟ่ยยย
ขอให้ฉันถึงบ้านก่อนเต๊อะ
แล้วที่นั่งข้างๆก็ว่าง
ยืนดูเฉยๆไม่อยากนั่ง
ประตูรถเปิดที่สถานีศาลาแดง
มีคุณป้าพุ่งตัวเข้าสู่เก้าอี้ว่างด้วยความรวดเร็ว
คุณป้าแบบที่เราสามารถเดาได้
ป้าแก่ๆนิดหน่อย
ตีผมโป่งๆ
ติดขนตาปลอมหนาเป็นแพ
ทำสโมคกี้อายแบบยุคแปดศูนย์
แต่งหน้าฉ่ำโบ๊ะ
ถือกระเป๋า ถือถุง และถุง
แอบมองป้าอยู่นาน
แล้วคิดไปว่า
ถ้าฉันแก่จะเป็นยังไงฟะ
ฉันจะเป็นแบบป้านี่รึเปล่า
แล้วก็ขำ ขำ
ขนตาป้ากระพือ
ถ้าปลิวตามแรงลมได้ฉันคงปลิว
เดินอยู่บนสะพานลอยอนุเสาวรีย์
วันนี้ผู้คนที่ปกติจะเดินในจังหวะสโลว์ๆ
เหมือนถูกเร่งไปข้างหน้าซัก 2x ได้
แค่ฝนจะตก
แค่ลมพัดแรง
แค่นี้ทำเป็นรีบเดิน
ทุกๆวันฉันจะเดินฝ่าฝูงชนด้วยความเร็วเป็นพิเศษ
แต่ในวันที่ทุกคนรีบเร่ง
เลยรู้สึกเหมือนจะรีบทำไมว๊า
จงใจเดินให้ช้าลงสองเสต็ป
ขัดกับคนอื่นดี
ลมพัดกระโปรงจะเปิด
คนอื่นๆก็เดินแซงไปหมด
ไฟที่อนุเสาวรีย์มันก็สวยดี
แล้วฝนก็ตก
ตกแหมะๆ
เอาอีกแระ
บอกให้รอให้ถึงบ้านก่อนไม่เคยรอ
ช่างมัน
เดินเลี้ยวเข้าเซ็นเตอร์วัน
ถอยการ์ตูนมาสามเล่ม ร้อยกว่า T_T
จำใจถือถุงพลาสติกเพราะกัวการ์ตูนเปียก
เดินออกมาข้ามสะพานลอย
คนน้อยและรีบเร่ง
ฝนโปรย
รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นหนอน
ซะงั้น
นึกถึงตอนเรียนร้อยมาลัย
เจ้าหนอนเขียวในกองกุหลาบ
เวลาเห็นมันจะเอา Froggy ฉีดๆน้ำใส่
เหมือนตอนนี้เลย
ฉันเป็นเจ้าหนอนเขียว
ดึ่บดึ๋ยอยู่บนโลก
โดนเธอฉีดฟร็อกกี้ใส่
ไอ้คุณพระเจ้าที่เฝ้าดู
เห็นฉันเป็นหนอนในกอกุหลาบรึไง
รอให้ถึงบ้านก่อนก็ไม่ได้
มันเปียกนะเฟ่ย
เด๋วการ์ตูนเปียก มีโกรธ
ปล. หมดตัว จนกรอบ
ปล2. สมัครฟิตเนสไป ไม่รู้ผีบ้าที่ไหนดลใจ
จะเล่นฟิตเนสมีแต่เรื่องเสียตัง ต้องซื้อรองเท้าด้วย จนกรอบ กร่อบกร่อบ แกร่บแกร่บ
ปล3. หงุดหงิดเล็กน้อยถึงปานกลาง
ปล4. ไอ้หมานอนกรนดังมาก อิจฉามันอีกแล้ว
ปล5. ถอยหนังมา ยังไม่ได้ดูซักที
4/17/2008 กิมจ๊อ ไฟเย็น หางหนูอ่า
บนโต๊ะวันนี้
มีกิมจ๊อแท่งๆสีๆอยู่กองนึง
ฟิลลิ่งเหมือนไฟเย็น
ห่อสีๆ เงินๆ ว๊อบแว๊บ
เคยกินป่าว
อีป้า เพื่อนแสนเลิฟมันซื้อมา
จากหาดใหญ่
มาทีไรก็กิมจ๊อแท่ง
นั่งกินปากเปื่อย
แล้วกุกินทีไร
มันจะออกมาหน้าตาเหมือนหางหนูทุกที
ขำ
น่าเกลียดด้วย
เหมือนหยิบหางหนูที่ถูกสลัดทิ้งมากิน
อี๋ๆ
นั่งปั่นๆ
ดูดๆ
แง่มๆ
ออกมาเป็นหางหนู
แหลมๆ
เรียวๆ
สีน้ำตาล
ป่ะแล่มๆ
แล้วก็กินต่อไป
อี๋ อี๋
หลังจากนั้นก็เอามาต่อที่เมาส์
ที่ถ้วย
ที่กระเป๋า
แล้วก็ขำอยู่คนเดียว
มีหนูแอบอยู่ในถ้วย ในกระเป๋าช๊านน
เอิ๊กๆ
ซกมก
แล้วก็แกะแท่งใหม่
ปั่นต่อไป
รอหนูอีกตัว
เอิ๊กๆ
ปล. หมดตัวแล้วเจ้าค่า
ปล2. Soundtrack ของ Once กรี๊ดจี๊ดใจ
โดยเฉพาะ If u want me กรี๊ดๆ สุดจิตเจ้าค่า
ขอบคุณท่านผู้มีอุปการะคุณ ณ ที่นี้นะค๊า
4/15/2008 สวัสดีวันสงกรานต์สนุกสนานมั๊ย
สงกรานต์ปีนี้
หยุดสี่วัน
ชีวิตวิ่งในจังหวะเอื่อยๆ
แถมหยุดโปเกเป็นพักๆ
หยุดสี่วัน
ไม่ดีเลย
ตื่นเที่ยง
อ่านหนังสือ
ง่วง
นอน
ตื่นมากินข้าว
ดูหนัง
ง่วง
นอน
เปิดเน็ท
ดูหนัง
อ่านหนังสือ
กินข้าว
ง่วง
ดูหนัง
ดูหนัง
ดูหนัง
อาบน้ำ
กินแป๊บซี่ โฮกๆ
ดูหนัง
นอน
วนลูปอย่างนี้ สามวัน
วันนี้เลยอัญเชิญตัวเองกะแม่ไปเซ็นทรัล
เพื่อที่ชีวิตจะไม่น่าเบื่อเกินไป
เซนทรัลลาดพร้าว
คนเยอะเสมอ
พลุกพล่านเสมอ
อยากกินซิสเลอร์
รู้สึกว่าในปากมีรสซุปของซิสเลอร์ไหลวนอยู่
ไปถึงคนกลับเยอะซะนี่
เลี้ยวขวาเข้าเซน
เซนเปลี่ยนเมนูใหม่
แถมแพงโคดโพดกว่าเดิม
กินปลาไหลห่อแซลม่อน
ปลาไหลตัวน้อย
แกตัวเล็กลงนะ
เดินร้านหนังสือ
ร้านโปรดหายไปแล้ว
ร้านหนังสือเล็กๆที่พนักงานน่ารักๆหายไปแล้ว
เส้าใจ
ไปแพร่พิทยา
ถอยหนังสือมาสามเล่ม
พันกว่า
คาดว่าคงหมักดองได้อีกสักสองอาทิด
ร้านแพร่ใจร้าย ไม่ห่อปกให้ด้วย
กลับบ้านหมดพลัง
ง่วง
อยากนอน
เอางานกลับบ้านมาไม่ได้ทำซักแอะ
นี่เปิดคอมจะทำงานแต่ไม่ได้ทำซักแอะ
รอดูนางทาสดีกว่า
ปล. มีแต่คนถามว่าสงกรานต์ไปเล่นน้ำที่ไหน
อยากไป แต่เบื่อคนตีกันเหลือเกิน
อยากไป แต่เพื่อนอยู่ต่างจังหวัดหมดเลย
ไปคนเดียวก็จะสดไปนะ
ปล2. ปล่อยชีวิตเอื่อยๆอย่างนี้ ไม่ดีแน่ๆ
กินแล้วนอน อ้วนตาย
ปล3. คุณหมาที่บ้านกะลังฟูนุ่มน่าฟัดน่ากินเป็นที่สุด
ปล4. สนุกสนานวันสงกรานต์ และวันต่อๆไป
4/9/2008 ถึงแกแก ชั้นใจร้ายสินะ
ชั้นมักจะใจร้ายโดยไม่ทันได้คิดเสมอ
และเมื่อมันผ่านมา
ชั้นกลับคิดได้ว่า
ชั้นไม่น่าใจร้ายกับแกแบบนั้นเลย
ทำร้ายความรู้สึก
แค่รักษาน้ำใจคนอื่น
ชั้นยังทำไม่ได้
เคย...
เคยตั้งใจว่า
จะไม่ใจร้าย
จะคิดก่อนพูด
คิดให้ดี
คิดให้หนัก
แล้วก็ลงเอยที่พูดก่อนคิด
ทุกที
ทุกทีเลย
แก
แกบอกว่าแกทำได้
เคยคิดมั๊ย
ถ้าแกทำได้ตั้งแต่สองปีก่อน
ถ้าแกคิดแบบวันนี้เมื่อสองปีก่อน
เราจะเป็นยังไงตอนนี้
ไม่รู้
ชั้นไม่คืด
ชั้นอาจจะเคยอยาก
และมักจะอยาก
กลับไปแก้ไขเรื่องในอดีตเสมอ
แต่มันก็แค่อยาก
ตอนนี้
ชั้นจำไม่ได้ด้วยซ้ำ
ว่ามันเกิดขึ้นเพราะอะไร
นั่นสิ
เพราะอะไรนะ
ขอโทษด้วยนะ
ถ้าชั้นทำแกเสียใจ
4/3/2008 สวัสดีคุณสเปซสวัสดีคุณสเปซ
ไม่เจอกันนาน
คิดถึงเหลือใจ
สบายดีไหมฮึ
ตอนนี้ตัวชั้นกะลังพอง
พอง
พอง
พอง
ตุ๊บป่อง
แก้มกระพือ
วันนี้ผ่านมา
จะบอกว่า
อ้วนอีกแล้วอ่ะ
แหง่วๆ
ปล. ช่วงนี้ไม่ค่อยได้ผ่านมา
ใช่ว่าจะไม่รักนะ
หมกตัวอยู่ในมัลติพลายอ่ะ
ตามไปได้ ทางไปอยู่ข้างๆนี่เอง 3/31/2008 หนึ่งวันกับการดูหนังแล้วเมื่อวานก็เป็นอีกวันที่ดูหนังมาราธอน เริ่มตอนบ่ายๆ Feed หนังที่พี่คนขายเชียร์ให้ซื้อมา จบแล้ว ตาแฉะ กรั่กๆๆๆ 3/18/2008 มันมาอีกแล้วเอาอีกแล้วคับท่าน
เอาอีกแล้ว
ชีวิตชั้นกะแก
มันจะขาดกันไม่ได้เลยรึไง
นะฮึ
นะฮึ
วงจรชีวิตมันมาบรรจบกันอีกแล้ว
เหมือนขีดวงกลมบนกระดาษ
วง วง วง วง
แล้วมันก็มีวงที่ทับกัน
วงแล้ววงเล่า
จุดแล้วจุดเล่า
ครั้งแล้วครั้งเล่า
หลังจากปั่นงานมาสองอาทิตย์
จนขึ้นอาทิตย์ที่สามแล้ว
มันก็ยังไม่ม่ทีท่าจะหยุด
ถาโถมซัดกระหน่ำกันดีเหลือเกิน
ตั้งใจว่าจะไม่อัพสเปซ
แต่แล้วมันก็ต้องอัพจนได้สิน่า
เมื่อเวลาตีหนึ่งสิบนาที
เปิดตู้เย็นหยิบน้ำ
สายตาเหลือบไปเห็นขโยงมดบนโต๊ะ
อ่า...ขโยงมดดำ
เริงระบำกินอะไรสักอย่างบนโต๊ะกินข้าว
เลยเดินตุบตับไปที่อ่างล้างจาน
จะไปเอาผ้ามาเช็ดโต๊ะซะหน่อย
แค่เอื้อมมือเท่านั้นแหล่ะ
วูบบบบบบบ
เฮ้ย..ไรฟะ
มึงอีกแล้ว
ไอ้จกตัวเหลือง
มึงอีกแล้วแน่ๆ
มึงมาอีกแล้วแน่ๆ
อ้วนท้วนสมบูรณ์มาเลย
วิ่งเฉียดมือห่างไปประมาณสองคืบ
ไปหลบอยู่หลังกล่องข้าวสาร
เพื่อความแน่ใจ
ไหนดูเด๊ะ
..
..
..
โห..ตาใสมาเลย
เหลืองอ้วนพีเลย
อยู่มานานแล้วเซ่
ช่วงนี้มีมดดำอพยพเป็นอาหารอันอุดมเน่
สบตากันพอเป็นพิธี
ไอ้คุณจกก็มูฟกายไปหลังตู้แทน
ขวยเขินเอียงอาย
หลบไปซะมิด
แต่เจือกโบกหางแกว่งไกวไหวๆอยู่นอกตู้
ไอ้บ้าเอ๊ยยยยย
อนุโลม อนุโลม
อยู่ในบ้านได้แต่ห้ามสืบพันธุ์
ห้ามเข้าห้องชั้น
แล้วชีวิตแกจะปลอดภัยนะ ไอ้คุณจก
ปล. ยังคงปั่นงานเหมือนเมื่ออาทิดก่อน
ปล2. MP3 เจ๊งบ๊ง ช่วงนี้คงไม่ได้เหงาอีกนาน
ปล3. ตั้งใจว่าจะไปดู ONCE ยังคงไม่ได้ไป Sky of Love ก็ยังคงไม่ได้ดู
และ the Mist ใกล้จะออกจากโรงแล้วก็ยังไม่ได้ดู เส้าใจ
ปล4. ช่วงนี้เป็นศพ ไม่หือ ไม่อือ ตอบสนองช้า สมองสั่งการ 20% ทำงานแบบ safe mode 3/12/2008 ง่วงโคดโพดง่วง
ง่วง
ง่วง
ง่วง
นอนตีสอง ตื่นหกโมงครึ่ง
นอนตีสามครึ่ง ตื่นเจ็ดโมง
นอนตีสาม ตื่นหกโมงครึ่ง
นอนตีสามครึ่ง ตื่นหกโมง
นอนตีสามครึ่ง ตื่นเจ็ดโมง
นอนตีสอง ตื่นสิบเอ็ดโมง
นอนตีสามกว่า ตื่นแปดโมง
นอนห้าทุ่มครึ่ง ตื่นหกโมงกว่า
นอนตีสามครึ่ง ตื่นเจ็ดโมง
ตั้งแต่จันทร์ที่แล้วจนถึงวันนี้
ชั้นนอนไปกี่ชั่วโมงกันนะ
นอนวันละสามชั่วโมงกว่า
ยังไม่ตาย
ยังเดินได้
ยังกินข้าว
ยังดูหนัง
ยังเผางาน
แล้วก็ยังนอนตีสามเหมือนเดิม
ปล. 10,000 B.C. ดูมาแล้ว
สนุกดีถ้าไม่คอยจับผิดคิดอะไร
นางเอกน่ารักสุดจิต
คุณช้างปุกปุย
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||